Wolontariusze w ZSZ

W dniu 1 grudnia 2015 gościliśmy po raz kolejny w naszym Zespole wolontariuszy z Wolontariatu Europejskiego, którzy przebywają w Lesznie dzięki organizacji Fundacja Centrum Aktywności Twórczej.

Wolontariat polega na pracy społecznej wykonywanej na rzecz zagranicznej organizacji lub instytucji o charakterze niekomercyjnym oraz na wsparciu lokalnej społeczności, wśród której przebywa się w czasie trwania wolontariatu.

W ramach swojej pracy w Fundacji wolontariusze odwiedzają różnorakie placówki m. in przedszkola, szkoły, stowarzyszenia, domy kultury, ośrodki opiekuńczo-rehabilitacyjne, zakłady karne. Pobyt wolontariuszy w Polsce możliwy jest dzięki środkom Komisji Europejskiej pt. "Erasmus+"

Tym razem odwiedzili nas Gülsemin Topal z Turcji i Alexander Chebykin z Estonii.

Gülsemin przebywać będzie w Polsce przez 4 miesiące, pierwszy spędza w Lesznie, poznając polską kulturę i język. Nie mówi biegle po angielsku, ale swoim urokiem osobistym podbiła serca polskich uczniów. Opowiedziała nam o najważniejszych miejscach, jakie warto zwiedzić w Turcji, opisała turecką kuchnię, przekazała ciekawostki na temat zwyczajów.
Alex będzie w Lesznie przez rok. Na początku spotkania poprowadził z uczniami zabawy integracyjne, co wzbudziło radość zgromadzonych i wywołało sympatię do zagranicznego gościa.
Alex opowiedział nam o Estonii. Państwo to położone jest nad Morzem Bałtyckim, w północno-wschodniej części Europy i graniczy z Rosją, Łotwą. Mieszka tu nieco ponad 1,2 mln mieszkańców (a więc o pół miliona mniej niż w Warszawie), a jego powierzchnia jest nieznacznie większa od województwa mazowieckiego.

Alex przedstawił filmy o Estonii i jej stolicy - Rydze. Przekazał wiele informacji o geografii oraz przyrodzie tego mało nam znanego państwa. Teren Estonii w ponad 50% pokryty jest lasem, znajduje się wiele bagien i ponad 1,5 tys. jezior. Do Estonii należy około 1500 wysp.

Alexander pochodzi z Rygi i twierdzi, że jest duże podobieństwo między stolicą Estonii a Lesznem i innymi polskimi miastami. Bardzo podobne jest w naszych krajach budownictwo.

Alex zaskoczył nas biegłą znajomością języka angielskiego. Powiedział, że w jego kraju łatwo się uczyć angielskiego, ponieważ filmy w telewizji puszczane są bez dubbingu i bez lektora, a w zrozumieniu pomagają tylko wyświetlane napisy w języku estońskim.
Ciekawa jest kultura tego kraju. Żyją w nim Estończycy, Rosjanie, Litwini, Łotysze, Polacy i ludzie innych narodowości. 50% społeczeństwa porozumiewa się po estońsku, pozostałe 50% po rosyjsku.

Estonia była okupowana przez Związek Radziecki przez prawie pół wieku, ale mimo to bardzo widoczne są tutaj wpływy kultury i tradycji nordyckich.
Ziemie estońskie przez wieki przechodziły z rąk do rąk pomiędzy mocarstwami próbującymi zdominować bałtyckie wybrzeża. Rządzili tutaj Duńczycy, Niemcy, Polacy, Szwedzi i Rosjanie.

Zdrowa kuchnia to estońska codzienność. Estończycy sami przygotowują przetwory na zimę z grzybów, warzyw i owoców. Ulubione potrawy to sosy z siekanego mięsa, gotowana kapusta, mięsne galarety, ryby oraz pieczone ziemniaki. Latem popularne jest rodzinne grillowanie, w czasie którego na ruszt trafiają m.in. kiełbaski z łosia, dzika czy jelenia. Na takich imprezach szczególnie popularne napoje to piwo i kwas chlebowy („kali”), który w smaku przypomina kolę.

Co roku, Estonia na kilka miesięcy pokrywa się śniegiem. Doskonałe warunki sprawiły, że
wymarzone miejsce na treningi znalazła w Otepää polska narciarka – Justyna Kowalczyk.

Architektoniczną perłą na skalę europejską jest stolica kraju – Tallin. Historia miasta sięga średniowiecza. Obecnie mieszka tutaj ok. 430 tys. osób.
Historyczna zabudowa Tallina została doceniona przez UNESCO – Stare Miasto znalazło się na Liście Światowego Dziedzictwa Kultury.

Goście reprezentują kraje, w których dużą rolę odgrywa muzyka i taniec. Gülsemin pokazała nam taniec turecki, zaś Alex nauczył nas ludowego tańca estońskiego. Z kolei polscy uczniowie na prośbę gości pokazali kroki poloneza i zatańczyli wraz z wolontariuszami bardzo popularny wśród polskiej młodzieży taniec belgijski. Było wesoło, chociaż trochę ciasno.

Czas minął bardzo szybko. Zachęciliśmy gości do zwiedzenia naszego miasta.

Spotkanie odbywało się w języku angielskim. Alex zachęcał młodzież naszej szkoły do wypowiadania się w językach obcych, mamy nie bać się błędów, które zrobimy podczas mówienia, najważniejsza jest komunikacja i chęć porozumiewania się z obcokrajowcami.

Małgorzata Kędzia